عكس يكى از لوحهاى موجوده در بقعه شيخ ابو زرعه شيراز مشهور است هركس سوگند دروغ در اين بقعه ياد كند به زودى رسوا گردد و زمان تأليف فارسنامه آن موضع مشهور به سر بابله كه در اصل باهليه بوده ، جزء محله سردزك است . بقعه و عمارت بابا كوهى : متخلص به كوهى ، شرح حالش در عنوان كوهى ، در ذيل شعرا نوشته شد و در كتاب مزارات شيراز نوشته است « 1 » : شيخ ابو عبد اللّه محمد معروف به باكويه مستجمع خصائل حميده بود ، مسافرتها نموده ، خدمت علما و مشايخ رسيده ، در اواخر عمر به شيراز آمده ، در مغاره‌اى از كوه صبوى شيراز منزوى گرديده ، عمر خود را در عبادت خداى - تعالى به پايان رسانيده در سال 442 وفات يافت و در همان مغاره مدفون گرديد و آنچه در

--> ( 1 ) . ص 131 ، شد الازار ، ص 380 . هزار مزار ، ص 407 .